Zygmunt Płocharz  ur. 15.05.1932 r., od 1950 r. związany z Ruchem Ludowym. Początkowo był członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Od 1982 r. był Wiceprezesem Gminnego Koła ZSL w Kaźmierzu. W 1987 roku został Sekretarzem Gminnym ZSL w Kaźmierzu i sprawował tę funkcję do 1989 r. Po przeobrażeniach w 1990 r. został sekretarzem Polskiego Stronnictwa Ludowego Koło w Kaźmierzu. Był honorowym członkiem PSL. Pan Zygmunt w swojej niezwykle bogatej historii działał m.in. w strukturach Związku Młodzieży Polskiej, Ludowych Zespołach Sportowych, Związku Zawodowym Pracowników Rolnych, Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Rolnictwa, Lidze Obrony Kraju, Polskim Związku Filatelistycznym, Polskim Towarzystwie Archeologicznym i Numizmatycznym, Kółkach Rolniczych i Radzie Nadzorczej Gminnej Spółdzielni SCh. Zygmunt Płocharz był również członkiem Zarządu Związku Kombatantów RP i BWP Koło w Kaźmierzu. Za swoją działalność społeczną w przeszłości otrzymał m.in. Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Za Zasługi dla Ruchu Ludowego im. Wincentego Witosa oraz różne odznaczenia resortowe. Źródło www.kazmierz.pl

Zygmunt Szymański   Zygmunt Szymański, mistrz rymarsko-uprzężowy (tytuł mistrza uzyskał w Izbie Rzemieślniczej w Poznaniu w roku 1948) urodził się 25 listopada 1922 r. w Podrzewiu. W czasie II wojny światowej wraz z rodzicami został wysiedlony przez Niemców do Gochlitz koło Brandenburga/Niemcy. Powrócił do Kaźmierza w 1945 roku. Mieszkał i pracował w Kaźmierzu, prowadząc warsztat siodlarsko-rymarski. Większość rolników z Kaźmierza i okolic naprawiała u niego uprzęże dla koni. Zygmunt Szymański produkował także tapczany, fotele, paski, torebki i buty. Bywało, że piłkarze, którym podczas meczu pękła piłka, przynosili ją p. Zygmuntowi do zszycia i cierpliwie czekali, aż usługa zostanie wykonana, aby dokończyć mecz. Warsztat p. Zygmunta mieścił się w miejscu, gdzie teraz jest kwiaciarnia przy ul. Jana Pawła II. Zygmunt Szymański zmarł 1 kwietnia 2007 r. i pochowany został na cmentarzu w Kaźmierzu.
Na fotografiach: 
1. Zygmunt Szymański w roku 1943 w czasie pobytu w Gochlitz.
2. Dyplom potwierdzający rzemieślniczy tytuł mistrzowski.
3. Ślub z Kazimierą córką Powstańca Wielkopolskiego Franciszka Owsiannego z Dolnego Pola w roku 1949.
Materiały przekazane przez p. Irenę córkę p. Zygmunta
Czytaj więcej: Zygmunt Szymański, rzemieślnik, mistrz rymarsko-uprzężowy

Zbigniew Maciejczyk  Urodzony 22.05.1943 w Munster (Niemcy), jako dziecko zesłanych tam pracowników przymusowych. Od roku 1968 mieszkaniec wsi Chlewiska, gdzie podjął pracę w tamtejszym gospodarstwie wchodzącym w skład Kombinatu Państwowych Gospodarstw Rolnych w Kaźmierzu. Radny Gminy Kaźmierz I i II kadencji. Angażował się w działalność PSL, organizował m.in. spotkania z zarządem głównym. Członek Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę. Działacz społeczny i świetny organizator. W latach 90. ubiegłego stulecia był członkiem (strażnikiem) Straży Ochrony Przyrody. Stał na czele oporu przeciwko powstawania komunalnego  wysypiska śmieci dla miasta Poznania na terenie gminy Kaźmierz, które według pomysłodawców miało powstać w okolicy wsi Chlewiska. Współzałożyciel i pierwszy prezes koła 149 PZW w Kaźmierzu. W roku 1992 odznaczony Srebrną Odznaką PZW „ZA ZASŁUGI DLA WĘDKARSTWA POLSKIEGO”.

Czytaj więcej: Zbigniew Maciejczyk 1943-2012

prof. dr. hab. Aleksander Tobis   Prof. Aleksander Tobis urodził się 6 lutego 1932 r. w Kaźmierzu. Jego rodzicami byli Stanisław Tobis – nauczyciel i kierownik szkoły oraz Janina Tobisowa z domu Jasicka – nauczycielka. W 1955 r. podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego, które ukończył w 1960 r. Promotorem jego pracy magisterskiej, pisanej z zakresu prawa postępowania cywilnego, był prof. Władysław Siedlecki. Od września 1960 r. odbywał aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim w Poznaniu, składając w listopadzie 1962 r. egzamin sędziowski.  Profesor był związany z Wydziałem Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu od 1961 r. Zatrudniony najpierw na stanowisku asystenta, od stycznia 1963 r. – starszego asystenta, od października 1967 r. – adiunkta, od września 1972 r. – docenta, od maja 1982 r. – profesora nadzwyczajnego, a od grudnia 1989 r. do przejścia na emeryturę z dniem 1 października 2002 r. – na stanowisku profesora zwyczajnego.

Czytaj więcej: prof. dr. hab. Aleksander Tobis 1932-2012

Edmund Oses   Ur. 7 września 1934 r. w Kaźmierzu. W 1958 roku ukończył studia na AWF w Poznaniu ze specjalnością rehabilitacji. Następnie podjął pracę w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niewidomych w Owińskach pod Poznaniem w charakterze nauczyciela. W latach 1968-1981 pracował w administracji szkolnej. Od roku 1981 do 1989 pełnił funkcję dyrektora Ośrodka. Człowiek, którego nazwisko w środowisku niewidomych stało się legendą.

Czytaj więcej: Edmund Oses