Ur. 26.01.1895 r. w Kaźmierzu, syn Andrzeja i Józefy zd. Spychała. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim z bronią w ręku w od 30.12.1918 r. do 15.01.1919 r. W okresie tym walczył w składzie Kompanii Szamotulskiej pod dowództwem kapitana Huberta, w okolicy Czarnkowa, Gulcza, Wrzeszczyny. Po zakończeniu powstania pozostał w służbie czynnej Wojska Polskiego do 20.03.1921 r., w 65 Pułku Piechoty. Stopień podporucznik mianowany. Uchwałą Rady Państwa nr: 12.06-0.952 z dnia 06.12.1957 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 21.02.1976 r., pochowany na cmentarzu parafialnym w Szamotułach.

   Ur. 11.10.1898 r. w Bytyniu, syn Jana i Anny, mieszkał w Bytyniu. Wstąpił jako ochotnik w szeregi Powstańców Wielkopolskich i brał czynny udział z bronią w ręku w rejonach Międzychodu pod dowództwem porucznika Solhofa. Następnie został wcielony do I Pułku Artylerii w Poznaniu, skąd został wysłany na front zachodni pod Krotoszyn i Zduny. Dalszą służbę pełnił w 15 Pułku aż do zwolnienia z Wojska Polskiego w czerwcu 1923 r. W czasie okupacji był wywieziony do Generalnej Guberni i przez ten czas przebywał w Częstochowie. Uchwałą Rady Państwa nr: 12.06-0.956 z dnia 06.12.1957 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 17 lipca 1958 r. pochowany na cmentarzu przy ul. Nowina w Poznaniu.

   Ur. 01.02.1898 r. w Chlewiskach, syn Michała Owszanego i Józefy Grenda. Po powrocie z frontu zachodniego jako żołnierz byłej armii niemieckiej ochotniczo wstąpił do oddziału powstańczego 1 Kompanii Szamotulskiej pod dowództwem porucznika Franciszka Przybylskiego. Następnie w składzie 2 Kompanii Szamotulskiej pod dowództwem kapitana Leona Napierały brał czynny udział z bronią w ręku od 06.01.1919 r. w walkach na odcinku nadnoteckim. 08.02.1919 r. przeszedł do tworzącego się Pułku Artylerii Ciężkiej w Poznaniu na Sołaczu i, jako przynależny do 4 Baterii, brał aktywny udział we wszelkich akcjach bojowych tej formacji. Zwolniony z Wojska Polskiego w sierpniu 1922 r., pracował jako robotnik w Miejskim Przedsiębiorstwie Oczyszczania Ulic. Uchwałą Rady Państwa nr: 12.28-0.975 z dnia 28.12.1957 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 17 lipca 1969 r. pochowany na cmentarzu komunalnym Junikowo w Poznaniu.

   Ur. 10.04.1900 r. w Kaźmierzu, syn Józefa i Józefy zd. Musiał, mieszkał w Kaźmierzu. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim z bronią w ręku od 06.01.1919 r. do 20.02.1919 r. Walczył w 1 Kompanii Szamotulskiej pod dowództwem porucznika Franciszka Przybylskiego o zdobycie Czarnkowa a następnie miejscowości: Gulcz, Rosko i Wrzeszczyny na odcinku nadnoteckim. W 1920 r. został skierowany na wojnę polsko – rosyjską. Pozostał w służbie czynnej Wojska Polskiego do 20.08.1921 r. W sierpniu 1939 r. zmobilizowany brał udział w kampanii wrześniowej, dostał się do niewoli niemieckiej podczas obrony Warszawy. Przebywał w stalagu, czyli obozie dla jeńców wojennych w Ostrzeszowie, a po jego likwidacji w czerwcu 1940 r., przewieziony na teren III Rzeszy Niemieckiej do pracy przymusowej. Na skutek donosu jednego z kolegów w 1944 r. został aresztowany przez gestapo w Lörrach, jako osoba politycznie podejrzana. Podczas przesłuchań był dotkliwie bity, stracił lewe oko. Karnie przeniesiony do pracy w Müllheim, bez prawa do korzystania z przydziału odzieży i butów. W latach 1951-1953 więziony przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego we Wrocławiu. Po rozprawie sądowej wyszedł na wolność, po podpisaniu zobowiązania, że nie będzie się domagał odszkodowania za bezpodstawne przetrzymywanie w więzieniu i bicie przez funkcjonariuszy UB. Uchwałą Rady Państwa nr: 12.06-0.952 z dnia 06.12.1957 r. Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 17.06.1958 r., pochowany na cmentarzu parafialnym w Kaźmierzu.