Informacje o osobach mających związek z gm. Kaźmierz (tzn. urodzili się tutaj lub mieszkali) i brali czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim. Artykuły powstały na podstawie materiałów zebranych i opublikowanych przez dr Sylwię Zagórską w Obserwatorze Kaźmierskim, a także na podstawie informacji zawartych na stronie http://powstancywielkopolscy.pl/. Jeśli posiadasz informacje o takich osobach ze swojej rodziny lub z grona znajomych, zadzwoń 603811891, lub napisz j.oses@op.pl.
Józef Musiał 1869 - 1942
Rzeźnik - syn Wojciecha, ur. 12.03.1896 r., starszy szeregowy, mieszkał w Kaźmierzu, Wymieniony w księdze adresowej z 1929 r. jako prowadzący zajazd z restauracją oraz sklep rzeźnicki na rynku w Kaźmierzu. Zmarł 7.01.1942 r., pochowany na cmentarzu parafialnym w Kaźmierzu.
Józef Mucha 1900 - 1982
Robotnik - ur. 30.01.1900 r. w Podrzewiu, w gminie Duszniki, syn Wojciecha i Franciszki, mieszkał w Gaju Wielkim. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim z bronią w ręku od 15.01.1919 r. do 20.02.1919 r. Od 15.01.1919 r. walczył w składzie Kompanii Opalenickiej pod dowództwem kapitana Vogla o zdobycie Babimostu i Bolewic. 12.02.1919 r. Niemcy ruszyli do szturmu, który został poprzedzony silnym ogniem artyleryjskim. Wskutek silnego naporu wroga 8 Kompania Opalenicka była zmuszona opuścić miasto Babimost, wycofując się z dużymi stratami. Ogólny wynik walk, mimo utraty Babimostu i Kargowy, był dla Polaków korzystny, gdyż przeciwnika zatrzymano, uniemożliwiając mu realizację ofensywy. Stopień: kanonier, podporucznik mianowany. Po zakończeniu powstania pozostał w służbie czynnej Wojska Polskiego do 07.07.1921 r. Uchwałą Rady Państwa nr: 12.06-0.951 z dnia 06.12.1957 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Po II wojnie światowej zamieszkał w Ceradzu Kościelnym. Zmarł 17 stycznia 1982 r. pochowany na cmentarzu parafialnym w Ceradzu Kościelnym.
Franciszek Mańczak 1882 - 1972
Ur. 30.11.1882 r. w Sierpówku, syn Michała i Marianny zd. Paluszak, mieszkał w Sierpówku. Brał czynny udział z bronią w Powstaniu Wielkopolskim od 27.12.1918 r. do 18.02.1919 r. w walkach ulicznych w Poznaniu przy zdobywaniu Dworca Głównego pod dowództwem Kazimierza Kosmowskiego. Uchwałą Rady Państwa nr: 12.06-0.960 z dnia 06.12.1957 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł w 1972 r., pochowany na cmentarzu komunalnym Junikowo w Poznaniu.
Stanisław Malujdy 1891 - 1977
Ur. 28.10.1891 r. w Kaźmierzu, syn Jana i Łucji. Wstąpił jako ochotnik do oddziału powstańczego. 01.05.1945 r. przyjechał do Międzyrzecza, gdzie został zawiadowcą stacji kolejowej, którą uruchomił. Uchwałą Rady Państwa nr: 05.26-0.673 z dnia 26.05.1972 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. W akcie urodzenia adnotacja z 1971 r. o decyzji urzędowej o ustaleniu pisowni nazwiska zmieniono Malujdy na Maludy. Stanisław Maludy zmarł 6 czerwca 1977 r. i pochowany został na cmentarzu komunalnym w Międzyrzeczu.
Bolesław Malujdy 1898 - 1991
Ur. 01.11.1898 r. w Kaźmierzu, syn Jana i Łucji zd. Kasior, mieszkał w Nowej Wsi. W czasie I wojny światowej został wcielony do wojska niemieckiego, walczył na froncie francusko – niemieckim. Ranny w głowę i prawą nogę, trafił do szpitala wojskowego. 17.01.1919 r. wrócił do Kaźmierza. 21.01.1919 r. zgłosił się do Franciszka Przybylskiego w Szamotułach, wraz z kolegami z Kaźmierza i Nowej Wsi, gotowy przystąpić do Powstania Wielkopolskiego. Ochotnicy otrzymali zadanie gromadzenia broni w miejscowościach: Szczepankowo, Obrzycko, Słopanowo, Rudki i Ostroróg. Zarekwirowali Niemcom karabiny, amunicję i granaty ręczne. Z 1 Kompanii Szamotulskiej przydzielony do 1 Pułku Artylerii Polowej, stacjonującego na Sołaczu w Poznaniu, w którym rozpoczął służbę 08.02.1919 r. Walczył na odcinku Wolsztyn – Zbąszyń.