Informacje o osobach mających związek z gm. Kaźmierz (tzn. urodzili się tutaj lub mieszkali) i brali czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim. Artykuły powstały na podstawie materiałów zebranych i opublikowanych przez dr Sylwię Zagórską w Obserwatorze Kaźmierskim, a także na podstawie informacji zawartych na stronie http://powstancywielkopolscy.pl/. Jeśli posiadasz informacje o takich osobach ze swojej rodziny lub z grona znajomych, zadzwoń 603811891, lub napisz j.oses@op.pl.
Franciszek Kuster 1899 -
Ur. 29.09.1899 r. w Piersku, syn Jana i Stanisławy. Brał czynny udział z bronią w ręku w Powstaniu Wielkopolskim od 06.01.1919 r. do 18.02.1919 r. w trakcie wypierana Niemców (Grenzschutzu) z ziem Wielkopolski na froncie zachodnim. Walczył o Kamionnę, Kolno, Międzychód i Zbąszyń pod dowództwem porucznika Rogużko. Stopień: starszy szeregowiec. Uchwałą Rady Państwa nr: 12.06-0.956 z dnia 06.12.1957 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.
Teofil Kudłaszyk 1890 - 1967
Ur. 04.04.1890 r. w miejscowości Chełmno gm. Pniewy, syn Andrzeja i Zuzanny zd. Gryger, mieszkał w Nowej Wsi, obecnie Kaźmierz. Brał czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim z bronią w ręku od 05.01.1919 r. do 28.02.1919 r. Walczył w składzie Kompanii Pniewskiej o zdobycie Lwówka. W nocy z 7 na 8 stycznia 1919 r. Kompania Pniewska razem z Kompanią Szamotulską uderzyły na Sieraków. Wypad zakończył się pomyślnie. 06.02.1919 r. wojska niemieckie przeszły do ofensywy na odcinku międzychodzkim, kierując główną siłę ataku na miejscowość Kolno. Powstańcy toczyli zacięty bój z przeważającymi siłami wroga, ze zmiennym szczęściem i dużymi stratami po obydwu stronach. 07.02.1919 r. bohaterscy obrońcy Kolna mocnym przeciwuderzeniem rozbili nieprzyjacielskie siły. Po zakończeniu powstania Teofil Kudłaszyk został na własną prośbę zdemobilizowany 28.02.1919 r. Uchwałą Rady Państwa nr: 12.06-0.952 z dnia 06.12.1957 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 29.12.1967 pochowany na cmentarzu parafialnym w Kaźmierzu.
Jakub Kucza 1898 - ?
Ur. 16.07.1898 r. w Piersku gm. Kaźmierz, syn Andrzeja i Antoniny, mieszkał w Piersku. Od 14.02.1919 r. w składzie 2 Pułku Artylerii Ciężkiej brał udział w Powstaniu Wielkopolskim pod dowództwem kapitana Czabajskiego w rejonie Poznania, Zbąszynia, Ostrowa Wielkopolskiego aż po granicę z byłym zaborem rosyjskim. Stopień: podporucznik mianowany. Uchwałą Rady Państwa nr: 02.06-0.112 z dnia 06.02.1974 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.
Jan Kubiak 1884 - 1979
Ur. 30.12.1884 r. w Sokolnikach Wielkich, syn Wojciecha i Marianny zd. Górnej. Jako ochotnik brał czynny udział z bronią w ręku w Powstaniu Wielkopolskim. Walczył z Niemcami w Poznaniu od 27.12.1918 r. pod dowództwem oficerów Chmielewskiego i Kociałkowskiego. Po opanowaniu miasta pełnił służbę patrolową i wartowniczą na terenie obiektów wojskowych i administracyjnych w Poznaniu do 30.09.1919 r. Uchwałą Rady Państwa nr: 12.17.-0.1046 z dnia 17.12.1958 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł w 1979 r., pochowany na cmentarzu komunalnym Junikowo w Poznaniu.
Bronisław Kubiak 1888 - ?
Ur. 25.06.1888 r. w Brodziszewie, w gminie Szamotuły, syn Andrzeja i Marii, mieszkał w Nowej Wsi, obecnie Kaźmierz. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim z bronią w ręku od 07.01.1919 r. do 18.03.1919 r. Walczył w 1 Kompanii Szamotulskiej II Batalionu Czarnkowskiego na froncie nadnoteckim: pod Gulczem, Roskiem, Wrzeszczyną i Miałami, pod dowództwem porucznika Franciszka Przybylskiego. Stopień: starszy szeregowiec. Po zakończeniu powstania zdemobilizowany. Uchwałą Rady Państwa nr: 12.06-0.951 z dnia 06.12.1957 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Kaźmierzu.